Na wstępie:
Niniejszym informuje, że ani autor, ani administratorzy forum nie odpowiadają za straty spowodowane przez korzystanie z zawartych poniżej rad. Informacje te, są wyłącznie wskazówkami, dotyczącymi ogólnego postępowania z programem. Pokręcając robisz to na własne ryzyko!!
Ale dość formalności, przejdźmy do sedna. Podkręcanie ostatnimi czasy stało się tak łatwe i popularne, że coraz większa rzesza użytkowników chce po raz pierwszy spróbować tej sztuki. Wielu z tych użytkowników – przeważnie początkujących – zadaje na forum pytanie: „Jakim programem podkręcać kartę graficzną?”. Dlatego chciałbym bliżej przedstawić działanie programu Riva Tuner. Jest to jeden z lepszych programów do tego celu. Można go pobrać chociażby stąd:
http://www.pobieraln...riva-tuner.html
Obenie najnowsza wersja to 2.24 do której na chwilę obecną nie ma jeszcze spolszczenia, ale sądzę, że język angielski nie jest przeszkodą. Postępowanie w wersji polskiej jest analogiczne, tak jak rozmieszczenie wszystkich opcji.
Program jest na licencji Freeware i nie zajmuje dużo.
Do testowania stabilności ustawień będę korzystał z programu Furmark.
Po zainstalowaniu i uruchomieniu ukazuje nam się poniższe okno:

Możemy z niego wyczytać wiele informacji o naszej karcie graficznej. W zakładce Main mamy okienko Target adapter.

Widnieje w nim nazwa producenta oraz model GPU znajdującego się na karcie, marka i model monitora (nie zawsze, ale przeważnie), a poniżej:
- szerokość magistrali pamięci – w tym przypadku to 256 bit’ów;
- oznaczenie GPU – G92;
- rewizja karty, ilość jednostek/procesorów strumieniowych (w starszych kartach ilość jednostek pixel i vertex shader) – A2, 128sp;
- ilość i rodzaj pamięci zainstalowanej na karcie – 512MB DDR3.
Poniżej znajduje się okienko Driver settings. Znajdują się w nim informacje dotyczące obecnie zainstalowanego sterownika karty graficznej, m.in. jego wersja (np. 195.62).

Ustawienia
Przechodzimy do zakładki Settings:

W oknie tym zasadniczo wystarczy zaznaczyć opcje Send to tray on close oraz Run at Windows startup. Pierwsza pozwala nam zamknąć okno programu nie zamykając jego samego przez minimalizację do paska zadań. Druga uruchamia nam program przy każdym starcie systemu, dzięki czemu podkręcone wartości zegarów będą ustawiane automatycznie po ich zapisaniu – nie będzie konieczne każdorazowe ręczne włączanie programu. Tutaj również możemy zmienić domyślny (angielski) język w programie.
Podkręcanie
Przed przystąpieniem należy chyba poruszyć kilka spraw:
Po pierwsze i najważniejsze – podkręcanie to zabieg mający na celu zmianę wartości taktowania na wyższe niż ustawił je producent karty. Takie postępowanie może powodować błędne wyświetlanie obrazu, nieprawidłowe działanie systemu, a nawet istnieje prawdopodobieństwo uszkodzenia karty graficznej i/lub innych podzespołów komputera. Więc przypominam, że podkręcając robisz to na własne ryzyko!!
Po drugie – każda karta podkręca się inaczej. Nawet przy dwóch identycznych modelach możliwe jest uzyskanie różnych stabilnych wartości. Wynika to z wielu czynników, o których można by dużo napisać.
Po trzecie – trzeba zaopatrzyć kartę w „dobrej jakości” napięcie, co oznacza posiadanie dobrego zasilacza, który zapewni stabilność napięcia +12V. Przeważnie producent podaje przy danym modelu jaki minimalny amperaż dla tego napięcia jest odpowiedni dla danej karty (np. 25A). Jeśli jednak nie ma takiej informacji to bez większego problemu możemy takową znaleźć w internecie.
Po czwarte – wszystko róbmy z głową, nie spieszmy się, włączmy przyjemną muzykę i do dzieła!
Po włączeniu programu w zakładce Main klikamy na przycisku Customize:

a następnie w rozwiniętej liście wybieramy pierwszą opcję System settings:

Pojawia nam się następujące okno:

Do podkręcania będzie nas interesować tylko zakładka Overclocking. Zaznaczamy opcję Enable driver-level hardware overclocking. Pojawi się następujące okno:

Klikamy na przycisk Detect now. W tym momencie program odczyta sobie aktualne wartości zegarów karty. Teraz zaczynamy podkręcanie. Nasze okno wygląda tak:

Podkręcać będziemy dla opcji performance 3D, czyli większe wartości zegarów będą ustawiane tylko w wymagających aplikacjach 3D (np. gry).
Zaznaczamy opcję Apply overclocking at Windows startup – zapisana wartość taktowania będzie ustawiana przy uruchomieniu systemu.
Najpierw zajmiemy się rdzeniem karty graficznej. Dziwić niektórych mogą dwa paski dla rdzenia karty. Jeden odpowiada za taktowanie całego rdzenia, drugi natomiast wyłącznie za taktowanie samych procesorów strumieniowych. W przypadku kart nvidii są one taktowane innym zegarem niż cały rdzeń i można zmieniać ich taktowanie niezależnie od taktowania rdzenia. Dla początkujących jednak pokażę na przykładzie, kiedy podkręcamy jednocześnie i rdzeń i procesory. Dlatego zaznaczamy (jeśli nie jest zaznaczone) opcję „link clocks” znajdującą się pomiędzy tymi paskami.
W przypadku kart graficznych ATI, rdzeń i procesory strumieniowe są taktowane takim samym zegarem.
Podkręcanie to cykliczna czynność, na którą składają się poszczególne etapy:
1 – zwiększenie taktowania o 5-10MHz (początkującym zalecam podnoszenie o właśnie takie małe wartości),

2 – klikamy na Apply (Zastosuj),
3 – zachowujemy przetestowane wartości Save, przy Startup settings powinny pojawić się wartości,

4 – uruchamiamy Furmark:

i włączamy Test Stabilności. Podczas tego testu karta jest maksymalnie obciążona i wszelka niestabilność spowodowana zbyt wysokimi zegarami może się objawić na następujące sposoby:
- uzyskane minimalne, średnie i maksymalne wartości nie rosną, a nawet maleją,
- występuje zatrzymanie lub wyjście z programu,
- nastąpił reset komputera,
Najczęściej występuje któryś z dwóch pierwszych, trzeci oznacza znaczne przekroczenie stabilnych wartości. Obniżamy teraz taktowanie do poprzedniej wartości i w ten sposób osiągamy najwyższe stabilne taktowanie rdzenia.
Podczas tego testu na dole pokazywany jest wykres aktualnej temperatury karty, dzięki czemu możemy śledzić aktualną temperaturę karty.

Przyciskiem F9 możemy w każdej chwili dokonać zrzutu ekranu z testu. Ja standardowo radziłbym taki test przeprowadzić minimum 15minut (900 sekund).
Teraz przechodzimy do podkręcania pamięci karty graficznej. Tutaj trzeba zwrócić uwagę na rodzaj taktowania. Program pokazuje taktowanie rzeczywiste pamięci (1000MHz), a nie efektywne (2000MHz) jak w większości programów. Procedura jest identyczna jak w przypadku podkręcania rdzenia, a więc:
1 – zwiększenie taktowania o 5-10MHz,

2 – klikamy na Apply (Zastosuj),
3 – zachowujemy przetestowane wartości,
4 – uruchamiamy Furmark i wykonujemy Test Stabilności.
Czynności wykonuje do pojawienia się tzw. „artefaktów” czyli błędów w wyświetlanej grafice. Po ich pojawieniu zmniejszamy taktowanie do poprzedniej wartości i mamy w ten sposób stabilne taktowanie pamięci.
Kilka słów, dlaczego akurat program Furmark, a nie któryś z bardziej popularnych programów choćby 3DMark. Otóż, często w sterownikach znajdują się różnego rodzaju optymalizacje dzięki którym karty mogą w tych benchmarkach osiągać nieznacznie wyższe taktowania niż w pełni stabilne w normalnych grach. Drugim powodem jest to, że program jest całkowicie darmowy, więc nikt na nim nie zarabia i raczej nikt nie optymalizuje sterowników) akurat pod niego, by karty chodziły lepiej. Trzecim powodem jest to, że uwzględnia wydajność głównie karty graficznej i jej stabilność, przy niezbyt wielkim wykorzystaniu procesora i reszty komputera. Dzięki temu sprawdzamy tylko naszą kartę, niezależnie od reszty komputera. Nowe 3Dmarki testują poszczególne elementy komputera, a na wynik w nich uzyskany ma wpływ nie tylko karta.
Po zakończeniu podkręcania wychodzimy z okna klikając na przycisk OK.
Wygrzewanie
Po ustaleniu najwyższych stabilnych wartości należy kartę wygrzać. Polega to na kilkugodzinnym zapuszczeniu Testu Stabilności. Można powiedzieć, że zabieg ten przystosowuje kartę do ciągłego działania z podwyższonymi zegarami, a ponadto daje nam pogląd jak karta będzie się sprawować na tych zegarach. Jeśli nie pojawią się żadne problemy to znaczy, że podkręcanie przebiegło pomyślnie.
Monitoring zegarów i temperatury
Riva Tuner może w czasie rzeczywistym podawać nam wartości takich parametrów jak częstotliwość taktowania rdzenia, pamięci i temperaturę rdzenia. W głównym oknie programu, w zakładce Main, w okienku Target adapter klikamy na przycisku przy opcji Customize. Wybieramy ikonkę o nazwie Hardware monitoring:

Pojawia nam się następujące okno:

Ponieważ jesteśmy obecnie przy „pracy w Windows” zegary rdzenia i pamięci ustawione są na obniżoną wartość. Wynika to z opcji oszczędzania energii zaimplementowanej w karcie graficznej, która podczas pracy na pulpicie, kiedy nie ma włączonej żadnej aplikacji 3D, obniża zegary do znacznie niższych wartości.
Okna tego nie zamykamy, co pozwoli nam uzyskać wykresy przy testowaniu karty.
Po włączeniu aplikacji 3D, np. gry, pozwoli nam zarejestrować zmiany ustawień oraz wzrost temperatury. Po zakończeniu testu w 3D przechodzimy z powrotem do tego okna:

Wskaźnikiem myszy możemy najechać na dowolny fragment wykresu. Pierwsze, co rzuca się w oczy to skok częstotliwości taktowań rdzenia i pamieci na wartość przez nas ustawioną przy performance3D. Zawdzięczamy to wspomnianej wcześniej opcji. Poniżej widzimy temperaturę karty (rdzenia) podczas zwiększonego obciążenia. W taki właśnie sposób możemy monitorować parametry naszej karty przy aplikacjach 3D.
To tyle, co chciałem powiedzieć o tym programie. Mam nadzieje, że pomoże to początkującym, lub osobom nie obeznanym z tym programem, w podkręcaniu swojej karty graficznej. Na koniec tylko przypomnę, aby wszystko robić z głową.
Nie pozostaje mi nic tylko życzyć wam wielu dodatkowych megaherzów.
-GT-
Użytkownik unbreak edytował ten post 08 styczeń 2010 - 12:03

Logowanie
Rejestracja
Pomoc


Cytuj