[janek]

Każdy kto kiedykolwiek bawił się w podkręcanie karty graficznej pewnie zauważył, iż po formacie musiał ponownie instalować programy do Overclockingu i ustawiać wszystko od nowa. Na szczęście można sobie nieco ułatwić życie modyfikując BIOS karty. Oczywiście wiąże się to z utratą gwarancji ale co tam ;]

Co będzie nam potrzebne do zabiegu?

• Program NiBiTor (nvidia BIOS Editor),
  
• program nvflash,
  
• dyskietka,
  
• no i oczywiście nasz pacjent czyli karta graficzna.

Modyfikacje BIOS-u polegają na zmianie taktowań poszczególnych elementów karty, czyli m.in.: rdzenia i pamięci, oraz ustawieniu odpowiednich obrotów wentylatora osobno dla trybu 2D i 3D (oczywiście jeśli karta nam na to pozwala).

No to jedziemy!

Żeby odczytać BIOS z karty możemy posłużyć się dyskietką startową z programem nVFlash. Tworzymy dyskietkę startową, na którą zgrywamy program nVFlash.
Odpalamy ponownie komputer i wpisujemy polecenie:

nvflash -b nazwabiosu.rom

Drugi sposób (łatwiejszy - pod kontrolą Windows XP, w przypadku Windows Vista może nie zadziałać) to skopiowanie BIOS-u bezpośrednio do NiBiTor`a.
1. Uruchamiamy program NiBiTor.

2. Wchodzimy w menu Tools

Tools > Read BIOS > Select Device

...i wybieramy interesującą nas kartę graficzną.

3. Ponownie wchodzimy w menu Tools.

Tools > Read BIOS > Read into NiBiTor

W tej chwili powinien wczytać się do programu aktualny BIOS z karty.

4. Bardzo wskazane jest zrobić kopię zapasową oryginalnego BIOS-u (tak na wszelki wypadek). W tym celu ponownie wchodzimy w menu Tools

Tools > Read BIOS > Read into File

...i zapisujemy nasz bios w bezpiecznym miejscu.

Przechodzimy do modyfikacji ;]

W górnej części okna pojawiają się nam informacje o naszej karcie, m.in.: model, producent, data i wersja BIOS-u wideo.

Należy zwrócić uwagę na znacznik Integrity. W przypadku, gdy dokonamy jakichś niedozwolonych modyfikacji, zmienia on kolor na żółty a nawet czerwony.

Żółty - Checksum error
Czerwony - Size error

Device - daje nam możliwość "przerobienia" naszej karty np. na wersję GT. Interesujący nas model wybieramy z listy.

Na początek radzę wziąć sobie do serca ostrzeżenie umieszczone w dolnej części okna i zrobić kopię zapasową naszego oryginalnego BIOS-u oraz rozejrzeć się za kartą na złącze PCI.

Do naszej dyspozycji jest sześć zakładek: Clockrates, Voltages, Adv.Info, Timings, Temperatures i Boot Settings. Opiszę tylko te najważniejsze.

Clockrates

Najważniejsza zakładka. Mamy tu możliwość regulacji taktowań zarówno rdzenia jak i pamięci dla trybu 2D i 3D. W celu podkręcenia naszej karty wpisujemy w polu Core 3D żądaną wartość taktowania dla rdzenia w trybie 3D. Oczywiście trzeba tutaj znać możliwości naszej karty i ustawić taką wartość przy której będzie ona w pełni stabilna. W przeciwnym razie, będziemy musieli stosować programy do downclocking`u (obniżenia taktowań).
W polu Memory 3D wpisujemy żądane taktowanie rzeczywiste dla pamięci (wartość oczywiście zależna od możliwości naszych pamiątek).

Shader - to pole przydaje się w przypadku kart GeForce z serii 8. Pozwala ustawić żądaną wartość taktowania dla naszych zunifikowanych shader`ów.

Geometric delta clock : to pole przydaje się, gdy posiadamy kartę z GeForce serii 7. Pozwala ustawić jednostkę Geometric Domain asynchronicznie do jednostek Shader Domain. Odpowiednia modyfikacja tego pola pozwala osiągnąć nawet dodatkowych kilkadziesiąt MHz dla jednostek Shader Domain i ROP.
Zabieg polega na obniżeniu taktowania jednostki Geometric Domain (Geo unit) w stosunku do jednostek Shader Domain (tzw. geo unit mod). To właśnie jednostka Geo najczęściej nas blokuje podczas podkręcania i powoduje "zwisy" karty podczas gdy jednostki Shader Domain mają jeszcze zapas "mocy".
Jaką deltę ustawić?
Standardowo Delta jest ustawiona na 0 czyli Geometric Domain pracuje równo z Shader Domain. Do dyspozycji mamy zakres regulacji od 0 do 128 MHz poniżej taktowania jednostek Shader Domain. Przykładowo: rdzeń może chodzić na 728 MHz a jednostka Geo np. na 600 MHz.
W celu dobrania odpowiedniej delty musimy zdecydować jaką rozbieżność w taktowaniu poszczególnych jednostek chcemy uzyskać (przykładowo niech będzie to 50 MHz) i korzystamy ze wzoru:

256 - (nasza docelowa różnica taktowań w MHz) = (poszukiwana Delta)

czyli

256 - 50 = 206

Po wpisaniu w pole Geometric delta clock wartości 206, Geo Unit będzie taktowana o 50 MHz niżej niż Shader Domain, co w efekcie powinno pomóc uzyskać wyższe taktowanie naszego GPU bez podnoszenia napięcia.
Efekt tych zmian możemy zaobserwować na wykresach w programie Riva Tuner (tutaj dla GF 7600GS).

Bootup clocks - tutaj jest zawarta informacja o tym z jakimi ustawieniami startuje karta przed załadowaniem się sterownika.

Temperatures

Jest to kolejna bardzo ciekawa zakładka. Pozwala na ustawienie odpowiednich obrotów wentylatora osobno dla trybu 2D i 3D (oczywiście jeśli karta na to pozwala).
Jeżeli zależy nam na ciszy w trybie 2D może obniżyć obroty wentylatora np. do 25%.
W sytuacji, gdy karta podczas gry znacznie się nagrzewa można nieco zwiększyć obroty wentylatora dla trybu 3D. Wiąże się to jednak ze wzrostem hałasu generowanego przez wentylator.

Critical threshold : po osiągnięciu zadanej temperatury nasza karta jest spowalniana do wartości wpisanej w polu Bootup clocks w zakładce Clockrates.

Throttling threshold - temperatura, po przekroczeniu której karta obniża swoją wydajność.

Fan boost threshold : po osiągnięciu tej zadanej temperatury, wentylator na naszej karcie zostanie zmuszony do pracy z maksymalną wartością (100%).

FX Core Slowdown temperature: - w kartach z serii FX i niektórych z serii 6 możliwe jest ustawienie temperatury przy której następuje spowolnienie rdzenia.

Dla kart GeForce z serii 6 możliwe jest włączenie czujnika monitorującego temperaturę, która będzie wyświetlana w odpowiedniej zakładce w sterowniku. W tym celu włączamy funkcję Enable 6600GT temp monitor trick.

W przypadku nowszych konstrukcji kart np. GF 8800GT możliwe jest bardziej zaawansowane sterowane wentylatorem dzięki opcji FanspeedIC, która pojawiła się w wersji 3.7 NiBiTora.

Boot Settings

Ta zakładka umożliwia włączenie/wyłączenie Display Boot Messages i Display Memory Size. Są to informacje o karcie wyświetlane przy starcie systemu.

Zakładkę Timings pominąłem celowo. Ustawianie timingów to dosyć skomplikowana operacja i może łatwo zdestabilizować kartę. Dlatego te modyfikacje pomijamy.

Wgranie BIOS-u

Po dokonaniu wszystkich interesujących nas modyfikacji zapisujemy nasz BIOS i flash`™ujemy kartę.

nvflash.exe nazwabiosu.rom

Czasami może się okazać konieczne użycie parametrów -4 -5 -6 wymuszających wgranie pliku .rom nawet w przypadku braku zgodności z układem. Wtedy komenda brzmi następująco:

nvflash.exe -4 -5 -6 nazwabiosu.rom

Czekamy chwilę aż nowy BIOS się załaduje i restartujemy komputer. Może się okazać, że po wgraniu całkiem nowego BIOS-u konieczne będzie ponowne zainstalowanie sterowników do karty.

Często zdarza się, że uruchomienie komputera z dyskietki jest nie możliwe gdyż pojawia się komunikat:

Disk I/O error Replace the disk, and then press any key

W takiej sytuacji konieczne jest ponowne sformatowanie dyskietki w zwykłym trybie. Po zakończeniu pierwszego formatowania, zaznaczamy opcję Utwórz dysk startowy systemu MS-DOS i puszczamy formatowanie jeszcze raz.

Po takim zabiegu karta ma na stałe wpisane określone przez nas wartości taktowań i obrotów wentylatora. Tak więc, gdy sprzedamy ją koledze to będzie on już miał standardowo podkręconą wersję i nie będzie musiał się bawić w OC.


Autor nie ponosi odpowiedzialności za usterki spowodowane nieudaną operacją na pacjencie.

Użytkownik janek edytował ten post 21 sierpień 2011 - 15:09